ทำยังไงดี ไม่มีเวลาอ่านหนังสือ

4638
0

(บทความนี้ยาว ไม่เหมาะกับคนขี้เกียจ)
.
.
พี่ ผมไม่มีเวลาอ่านหนังสือเลย ทำไงดี
.
วันธรรมดาก็ทำงานราชการ ตกเย็นก็ไปเรียน
เสาร์อาทิตย์ พี่ก็ต้องไปเรียนอีก
พี่เอาเวลาที่ไหนไปอ่านหนังสือวะ
(น้องผมถาม)
.
.
เอ่อ …! แปลกแฮะ น้อยคนที่จะมาถามพี่แบบนี้
งั้นพี่ถามหน่อย ว่าแกจะอ่านหนังสือเอาไปทำอะไรวะ
.
.
อ่าว… ก็เอาไปสอบไง เทอมที่แล้วผมแอบดรอปไปตัวนึง
ตั้งแต่เรียนมา นี่ครั้งแรกในชีวิตเลย กลัวที่บ้านรู้จัด 555
บอกหน่อยดิพี่
ผมเห็นพี่เรียนได้เกียรตินิยม
น่าจะมีเทคนิคดี ๆ มาบอกกันบ้าง
.
.

เฮ้ย … ! บอกตามตรงนะ ว่าไม่มีอะไรดีที่สุดหรอก
มันมีแต่ ดีกับตัวมึง
.
งั้นพี่ถามหน่อย แกว่าพี่เก่งมะ
.
.
เอ่อ….ก็…. เก่งนะพี่ (คิดนาน)
เทอมแรก ได้ 4.00 จบแล้วได้เกียรตินิยม
ไม่เรียกว่าเก่งให้เรียกว่าอะไร
.
.
อะโอเคร ตอนนี้น้องมองว่าพี่เก่ง งั้นเอาความจริงมะ
(เริ่มของขึ้นละ)
.
คือตอนพี่เรียนนะเว้ย ….!
พี่จะเป็นเด็กหลังห้อง เวลาเรียนนะ ไม่เคยทันเพื่อนเลย
เพราะ กู (พลังเริ่มมา 555) คิดช้า
แบบว่าอาจาร์ยไม่เคยถามเลย เพราะถามแล้วกูจะตอบไม่ได้
.
.
พี่ก็พูดเป็นเล่นไป
.
.
กูใช้วิธีการ จำ concept จำออกมาว่ามันใช้เครื่องมืออะไรบ้าง
ใช้สูตรอะไรบ้าง แล้วก็ก็มานั่งอ่านคนเดียว
เพราะว่ากูช้าไง ตามเพื่อนทั้งห้องไม่ทัน
.
.
นี่แหละ ๆ พี่ ที่ผมจะถาม พี่เอาเวลาที่ไหน
.
.
ก็กูจะบอกอยู่นี่ไง
มันเริ่มแตกต่างกันตรงนี้
.
คือด้วยความที่กูเรียนไม่เข้าใจใช่มะ
กูจะขับรถกลับบ้านด้วยความสงสัย
แล้วสิ่งที่กูทำนั่นก็คือ รีบอาบน้ำเลย
.
แล้วจะมาจัดการสะสางไอ้ที่ไม่เข้าใจ ให้เข้าใจ
ส่วนคนอื่นนะ มันเข้าใจไปแล้ว
แต่มันเป็นความจำระยะสั้น
.
มันกลับบ้าน แล้วมันก็พักผ่อนไง
ในขณะที่กูยังวุ่นวายอยู่กับการทำความเข้าใจ
.
แล้วถามหน่อย
มึงว่าพอรุ่งเช้า เพื่อนกูจะเข้าใจอยู่มั้ย แม่งลืมไปแล้ว !!!
.
คือเทคนิคง่าย ๆ เลย คนเราแม่งมีความจำ อยู่ 3 ระยะ
สั้น ปานกลาง ยาว
.
และไอ้ความเข้าใจในห้องเรียนเนี่ย มันเป็นความจำแบบสั้นๆ
ออกมานอกห้องก็แทบจะลืมแล้ว เพราะแม่งจำทุกบันทัด
.
แต่ด้วยที่ว่ากูไม่ทันเพื่อนไง กูเลยจำแต่ Concept
แล้วเอาออกมากรั่นกรองเอง
.
แต่ที่สำคัญที่สุดเลยนะ มึงต้องเลือก
มึงต้องเลือกว่า เวลาที่มึงมีทั้งหมดในตอนนี้ มึงจะทำอะไร
เข้าใจนะว่ามันยาก เพราะอะไรก็ต้องทำทั้งหมดเลยใช่มะ
.
กลับมาก็เหนื่อย แฟนก็ต้องคุย การบ้านก็ต้องทำ ฯลฯ
.
แต่ตอนนั้นกูเลือกเลย เว้ย
กูนั่งคิดว่าสุดท้ายกูต้องการอะไร
.
กูหลับตาแล้วนึกภาพในอนาคต กูอยากจะรับปริญญา
แบบใส่ขาวชุดถือกระบี่ อยากได้เกียรตินิยมเอาไว้แปะที่ฝาบ้าน
อยากให้แม่ยิ้มหน้าบาน ชาวบ้านชื่นชม
.
นี่แหละสิ่งที่กูต้องการ
.
แล้วอะไรที่ไม่ทำให้ภาพฝันนั้นกูเป็นจริงนะ
กูจะไม่ทำ หรือไม่ค่อยทุ่มเทกับมัน ไม่ค่อยให้เวลากับมัน
แล้วเอาเวลาไปทุ่มกับสิ่งนั้นพอ
.
แต่เตือนไว้อย่างนะ หนทางสู่ความสำเร็จอะ แม่งโดดเดี่ยว
เพราะอะไรรู้มะ

“คนสำเร็จบนโลกนี้แม่งมีน้อยกว่าไง”

ลองดู ภาพสุดท้ายจะเอาอะไร ถ้าจะเอาเกรด 4
มึงรู้นิว่าต้องทำยังไง
.
ถ้าจะสอบให้ติด มึงก็รู้อีก
ว่าอะไรที่ไม่เกี่ยว อะไรที่ไม่ทำให้สอบติด มึงจะไปทำมันทำไม
เอาเวลาไปสร้างในสิ่งที่มึงต้องการดีกว่ามะ
.
คิดเอาเลย โตแล้ว
.
มึงเรียนวิศวะ เขาสอนให้มึงมีเหตุผล
แล้วถ้ามึงจะเอาผล มึงก็รู้ว่าเหตุคืออะไร และต้องทำไง
(จริง ๆ พูดกันยาวมาก)
.
.
โหยพี่ …. แล้วพี่ ทำแบบนี้มา 4 ปี พี่ทำไหวได้ไง
.
.
แหม กูก็ไม่ใช่พระพุทธเจ้า มันก็ต้องมีวอกแวกกันได้
แต่เป้าหมายกูชัดมาก ชัดเจนมาก
ถึงกับว่า เวลาที่ตัวอยู่นอกทาง แต่ตากูยังจ้องอยู่ที่เป้าหมาย

เอาเป็นว่านะ ไปทำให้เป้าที่มึงต้องการ มันชัด
แล้วมึงจะหาเวลามาให้มันเอง

“เพราะอะไรที่สำคัญต่อมึง มึงจะมีเวลาให้มัน”
.
.
.
พี่จะอยู่ข้างน้องเสมอ
Nine100.com